وبلاگ

دلشوره های روزانه

images-28
ذهن و رفتار / مقاله

دلشوره های روزانه

یکسری از کانالها هستن که دائما بین مردم پمپاژ ناامیدی و یاس و دلهره می‌کنند
واسه اینکه حرفشون هم خریدار داشته باشه گاهی آخر متن اسم یک آدم معروف و میزارن
مثل این :

باران
میراث خانوادگی ما بود
کوچک که بودم
از سقف خانه ی ما می‌چکید
بزرگ که شدم
از چشمانم …!

حسین پناهی

کسی که این تفکرش باشه واقعا به نظر شما میتونه آروم و شاد و راضی باشه؟؟

ما آدم‌ها هر غذایی رو نمیخوریم، درسته؟؟
مثلا قورباغه، سوسک یا…

میشه لطفا از این به بعد به تصاویر و مطالبی که می‌بینید و می‌شنوید هم به چشم غذا نگاه کنید؟؟

غذای ذهن و روح ❌

که اتفاقا سرنوشت و بیشتر اتفاقات زندگی ما رو رقم میزنه

هر مطلبی نخونید پای صحبت هر کسی نشینید هر کتابی لطفا نخونید

یه دختر خانومی میگفت خیلی ناامیدم داغونم، افسرده ام
وقتی باهش صحبت کردم دیدم یا رمان‌های عشق و عاشقی بی سر وته میخونه یا فیلم‌های نگاه میکنه که عموما با اعصاب آدم بازی میکنن یا دائما تو اینستا میچرخه و زندگی مردم و میبینه و حسرت میخوره

گفتم هر چیزی ارزش خوندن و دیدن نداره، حیف عمرت نیست پای اینا، آرامش و وقت و اعصابت و داری پای چی میزاری؟؟

گفت نمیخوام بی سواد بمونم، فلان هنرپیشه تو اینستا این کتابا و فیلمها رو معرفی کرده گفته بخونید
زندگی مردم و هم میبینم تا وقتی رفتم سر زندگیم بلد باشم چیکار کنم

گفتم به چه قیمتی؟؟
هیچی نگفت
چون جوابش تلخ بود
به قیمت اشکهای شبانش بعد از حسرت زندگی مردم و خوردن و مقایسه خودش با بقیه، به قیمت افسرده شدن و بی انگیزگی و دور شدنش از خدا

خیلی از تنش های ما ناشی از اطلاعات اضافی و بدنخوری هست که روزانه دریافت میکنیم.

خلاصه که واسه چشم و گوش و عمر و وقتمون ارزش قائل شیم.

واسه روح عزیزی که خدا بهمون امانت داده و تو این شلوغی های دنیا ازمون خواسته که سالم برش گردونم.

یاد این شعر افتادم

ترسم این تن که حائل است به جانم
سقط کند کودک عزیز روانم

مواظب کودک عزیز روانمون بیشتر باشیم.

م_ضمیری

دیدگاه خود را اینجا قرار دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *